Safehouse- Thomas Theodorus Broers
Non-fictie
Autobiografisch
![](https://3b279272df.clvaw-cdnwnd.com/d4a4e687d3cf3c76f3c2da3e57300b67/200001468-f1558f155b/20240513_133926.jpeg?ph=3b279272df)
Een greep uit het verleden welke uitmondt in de toekomst die gevormd wordt in het heden.
Wanneer Thomas beslist om zijn drankverslaving en dwangneuroses aan te pakken komt hij in het safehouse in Rotterdam terecht. Maandenlang dwalen in eigen gedachten, vechten tegen obsessie en omgaan met duisternis. Thomas neemt je mee in zijn beleving, en bovenal mee in zijn hoofd.
Ik ben vergeten wat ik eens geweten heb. Of is dat hetzelfde? Bovendien, heb ik het eigenlijk wel geweten? Kun je iets wel vergeten als je het nooit hebt geweten?
Safehouse is op zijn minst bijzonder te noemen. Thomas Broers schreef zijn gedachten neer zonder enige filter, wat uitmond in harde, onstuimige en brutale taal. Zijn gedachten gaan vaak alle kanten uit, soms te volgen, soms totaal niet. Maar het zijn die vreemde wendingen en kronkels dat het verhaal alleen maar eerlijker en oprechter maakt.
Je voelt na een tijdje duidelijk dat Thomas onder al het sarcasme en humor zijn angst en eenzaamheid verbergt. Het boek heeft vele laagjes, die je gaandeweg beetje bij beetje kan afpellen.
De felle uitspraken van Thomas Broers zijn er soms echt los over. Vaak dacht ik: 'Wat zegt hij nu weer?' Maar net dat gevoel, maakt het enorm boeiend leesvoer. Zo vond ik zijn commentaar op het verhaal van Sneeuwwitje echt hilarisch!
De vreemdheid van Safehouse maakt het ook weer zo bijzonder. Het zou misschien geen boek zijn dat ik zelf uitgekozen had, maar ik ben wel wel erg blij dat ik het gelezen heb. Ik zal Safehouse niet zo gauw vergeten.
Ik kreeg sowieso steeds meer weg van een mug: nietig, dorstig, irritant voor anderen, fragiel en ongelukkig.
Specificaties
Uitgever: BoekScout
Prijs: Paperback €22,50
Publicatiedatum: 22 maart 2024
Aantal pagina's: 232
ISBN: 9789464891188
Met dank aan Thomas Theodorus Broers voor het recensie exemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.
Ik ben de schil, de schors, voor eeuwig veroordeeld tot de omtrek van het middelpunt, onbelangrijk maar fors.