Vlinderpark alzheimer- Johan Van Oers
Non- fictie
Hoe mijn moeder weer een meisje werd.
![](https://3b279272df.clvaw-cdnwnd.com/d4a4e687d3cf3c76f3c2da3e57300b67/200000034-47a2a47a2c/202165735_1219817251823980_7094706901067520001_n.jpg?ph=3b279272df)
Een moeder die dementeert. En een zoon, die zelf al vijfentwintig jaar werkt in een rusthuis voor demente bejaarden. Hoe machteloos kijkt hij toe nu zijn moeder overkomt wat hij bij zoveel anderen heeft zien gebeuren...
Johan vertelt over zijn ervaringen met patiënten die lijden aan Alzheimer, een ziekte waar hij al vijfentwintig jaar mee in aanraking komt door zijn job in het rusthuis. Maar het is toch weer wat anders als je je eigen moeder ziet bezwijken onder deze vreselijke ziekte. Hij vertelt hoe zijn trotse moeder weer een klein meisje wordt, giechelt als een kind en zich steeds in een kleinere wereld lijkt te bevinden.
Zijn verhaallijn wisselt af met talrijke zelfgeschreven gedichten over dementie, recht voor de raap en bloedeerlijk, soms zelfs pijnlijk grappig.
Als je ooit al in aanraking kwam met dementie, ga je zeker deze pijnlijke situaties herkennen waarin familieleden, vrienden en zorgkundigen moeten leren omgaan met deze 'hersenknagende mevrouw alzheimer'.
Een prachtig en eerlijk boek gevuld met hartverwarmende ervaringen en poëzie.
Een kievit die de geur van zijn nest is vergeten.
Deze paragraaf wilde ik graag met jullie delen
Johan vertelt over een pijnlijke herinnering van zijn dementerende moeder
Mijn zus Martine, mijn broers Aloïs en Robert zijn met mijn moeder op weg naar het graf van mijn vader. Één november, het kerkhof staat in bloei. Nadat mijn zus mijn moeder met enige moeite in haar zondagse kleren heeft gepraat, staan ze met z'n vieren op het terras. Aloïs draagt een chrysant, Robert een bosje rozen en Martine heeft moeder aan de arm. Als ze op het punt staan te vertrekken, wil moeder nog even naar binnen. Het lijkt dringend. Martine volgt haar. Onder aan de trap roept moeder naar boven: 'Pa, we zijn even weg. Ik ben zo weer terug.'
![Johan met zijn dementerende moeder](https://3b279272df.clvaw-cdnwnd.com/d4a4e687d3cf3c76f3c2da3e57300b67/200000033-ad9dead9e0/oers.MM.jpg?ph=3b279272df)
Toe nou, niet huilen
Opa wil dat oma weet.
Alles nog van lang geleden.
Namen, data, lief en leed.
De jaren aan elkaar gestreden.
Maar oma weet het echt niet meer.
Hoe hevig opa ook blijft vragen.
Hij stoot zijn ziel want elke keer
moet hij haar zwijgen weer verdragen.
Voor opa wordt het soms te veel.
Dan snikt hij in zijn ruggengraat.
Verlangen wordt een krop in opa's keel.
Hij voelt dat zij hem traag verlaat.
Maar dan ineens is oma daar.
Valt onvoorspelbaar in het heden.
Ze strijkt beverig door opa's haar.
Verbaasd voelt opa iets van lang geleden.
Specificaties
Uitgever: Lannoo
Prijs: Tweedehands online te verkrijgen vanaf €9,00 Tweedehands aangekocht voor €8,00
Publicatiedatum: September 2006
Aantal pagina's: 208
ISBN: 978 90 209 6633 6